Gece bir tabut gibi çöker omuzlarıma
Odanın en karanlık köşesinde
Bana göz kırpar intihar.
Gözyaşlarımla ıslanan her kâğıt parçası
Boynuma ip, şiirler savurduğum bu kalemim ciğerime oksijen olur.
Boğazım düğümlenir geceleri,
Hüzün olur en yakın dostum.
Ve yine, yıldızlar gibi
Parıldar yalnızlığım geceleri.
“Uçurumdan düştüm, gel tut beni!”
diyorum,
Sen neden düştüğümü soruyorsun..
~Solhera Élantré
Yorumlar
Yorum Gönder